Surica truskawkowa to krótko fermentowany napój z truskawek, miodu, wody, cytryny i świeżych ziół. W porównaniu ze zwykłą lemoniadą ma bardziej złożony smak: początkowa słodycz stopniowo słabnie, pojawia się lekka kwasowość, a prawidłowo przebiegającej fermentacji może towarzyszyć delikatne nagazowanie.
Najważniejsze są tutaj nie same bąbelki, lecz sposób prowadzenia fermentacji. Owoce powinny być zdrowe, sprzęt dokładnie umyty, temperatura stabilna, a składniki stałe możliwie dobrze zanurzone w płynie. Bąbelki, kwaśniejszy zapach, blednięcie truskawek ani mniejsza słodycz nie są samodzielnym potwierdzeniem bezpieczeństwa napoju.
Surica truskawkowa powstaje w wyniku spontanicznej fermentacji, dlatego dwie partie wykonane z tych samych składników mogą zachowywać się nieco inaczej. Nie należy więc przedłużać fermentacji tylko po to, aby uzyskać więcej gazu albo mniej słodki smak. Przy pierwszej partii lepiej trzymać się podanych proporcji, kontrolować temperaturę i zakończyć proces po krótkim czasie.
Najważniejsze informacje
Czas, porcje i koszt
- Liczba porcjiokoło 5–6 porcji po 200–250 ml, zależnie od rzeczywistej ilości płynu uzyskanej po przecedzeniu
- Aktywny czas przygotowaniaokoło 20 minut
- Czas fermentacjiokoło 36–48 godzin
- Temperatura fermentacjiokoło 20–22°C
- Czas chłodzenia przed podaniemokoło 2 godziny
- Łączny czas przygotowaniaokoło 38–50 godzin
- Orientacyjny koszt całej partiiokoło 15–25 zł, przede wszystkim w zależności od ceny truskawek i świeżych ziół
- Orientacyjny koszt jednej porcjiokoło 2,50–5 zł
Z 1,5 l wody nie otrzymasz dokładnie 1,5 l gotowej suricy. Część płynu pozostanie w truskawkach, ziołach i osadzie. Jeśli zależy Ci na dokładnym określeniu liczby porcji, zmierz objętość napoju dopiero po przecedzeniu.
Wartości odżywcze
Dla składników użytych do przygotowania całego nastawu, jeszcze przed fermentacją i przecedzeniem, można przyjąć orientacyjnie:
-
Kaloryczność: około 350–360 kcal
-
Białko: około 3–4 g
-
Tłuszcz: około 1–2 g
-
Węglowodany: około 90 g
-
Błonnik: około 8–10 g
Nie są to dokładne wartości gotowego napoju. Podczas fermentacji część cukrów zostaje wykorzystana przez mikroorganizmy, a po przecedzeniu większość błonnika pozostaje w owocach. Z tego powodu podawanie precyzyjnej kaloryczności lub ilości węglowodanów na 100 ml gotowej suricy bez analizy konkretnej partii byłoby pozorną dokładnością.
Składniki na około 5–6 porcji
-
400 g dojrzałych truskawek
-
1,5 l wody
-
70 g miodu
-
10 g świeżych liści mięty
-
10 g świeżych liści melisy
-
20 ml soku z cytryny
Przygotuj również szklany słój o pojemności około 3 litrów, czystą łyżkę, gęste sito oraz zamknięcie umożliwiające odprowadzanie gazu, najlepiej pokrywkę z rurką fermentacyjną. Przydatny jest także ciężarek fermentacyjny, który utrzyma truskawki i zioła pod powierzchnią płynu.
Słój o pojemności 2 litrów jest przy tych proporcjach zbyt ciasny. Do 1,5 l wody dochodzi 400 g owoców i zioła, a nad płynem trzeba jeszcze pozostawić miejsce na pianę oraz powstający podczas fermentacji gaz.
Przepis i sposób przygotowania na: Surica truskawkowa – przepis na owocową suricę
Kroki postępowania
-
Przygotuj słój i wszystkie przybory. Dokładnie umyj słój, pokrywkę, ciężarek, łyżkę i sito gorącą wodą z detergentem, bardzo dobrze wypłucz i pozostaw do wyschnięcia. Jeżeli producent słoja na to pozwala, możesz dodatkowo przelać go wrzątkiem. Czysty sprzęt ogranicza ryzyko niepożądanego zanieczyszczenia, ale nie jest sam w sobie gwarancją udanej fermentacji.
-
Przebierz truskawki. Do suricy używaj wyłącznie zdrowych owoców. Truskawki z widoczną pleśnią, oznakami gnicia albo bardzo miękkimi, rozpadającymi się miejscami odrzuć. Nie wystarczy odkroić spleśniałego fragmentu i wykorzystać pozostałej części owocu.
-
Umyj i pokrój owoce. Truskawki krótko opłucz pod chłodną bieżącą wodą, a następnie usuń szypułki. Małe owoce przekrój na pół, większe na ćwiartki. Miętę i melisę opłucz i osusz. Liście możesz lekko zgnieść palcami, ale nie siekaj ich drobno, ponieważ później trudniej będzie uzyskać klarowny napój.
-
Rozpuść miód. Odlej około 200 ml z przygotowanej wody i podgrzej ją do mniej więcej 30–35°C. Dodaj 70 g miodu i mieszaj do całkowitego rozpuszczenia. Nie potrzebujesz gorącej ani wrzącej wody.
-
Przygotuj płyn. Do wody z rozpuszczonym miodem dolej pozostałe 1,3 l wody oraz 20 ml soku z cytryny. Wymieszaj. Sok z cytryny odpowiada tutaj przede wszystkim za smak i początkową kwasowość. Nie należy traktować tej ilości cytryny jako gwarancji bezpieczeństwa całego nastawu.
-
Przełóż wszystko do słoja. Włóż truskawki, miętę i melisę do czystego słoja, a następnie zalej przygotowanym płynem. Pozostaw u góry około 5–7 cm wolnej przestrzeni. Jest potrzebna, ponieważ podczas fermentacji mogą powstawać gaz i piana.
-
Utrzymuj owoce pod powierzchnią. Truskawki mają tendencję do wypływania. Jeśli masz ciężarek fermentacyjny, umieść go na owocach tak, aby możliwie mało części stałych pozostawało nad powierzchnią płynu. To praktyczniejsze niż wielokrotne otwieranie słoja i wciskanie owoców łyżką kilka razy dziennie.
-
Zamknij naczynie w sposób umożliwiający odprowadzanie gazu. Najwygodniejsza jest pokrywka z rurką fermentacyjną. Ogranicza dostęp powietrza, a jednocześnie pozwala wydostawać się powstającemu dwutlenkowi węgla. Nie zamykaj zwykłego słoja szczelnie bez możliwości odprowadzenia gazu, ponieważ podczas fermentacji może wzrosnąć ciśnienie.
-
Fermentuj w temperaturze około 20–22°C. Postaw słój w miejscu bez bezpośredniego światła słonecznego i dużych wahań temperatury. Jeżeli w kuchni jest stale 25–27°C, poszukaj chłodniejszego miejsca zamiast próbować kompensować wysoką temperaturę przypadkowym skracaniem czasu.
-
Obserwuj przebieg fermentacji. Po kilkunastu lub kilkudziesięciu godzinach mogą pojawić się drobne pęcherzyki gazu, truskawki mogą zacząć blednąć, a na dnie może zebrać się osad. Są to możliwe oznaki zachodzącej fermentacji, ale nie stanowią potwierdzenia bezpieczeństwa napoju.
-
Nie otwieraj słoja tylko po to, aby codziennie próbować napoju. Przy zamknięciu z rurką fermentacyjną nie ma również potrzeby regularnego mieszania. Pierwszą dokładniejszą kontrolę wykonaj po około 36 godzinach. Przy temperaturze 20–22°C nie przeciągaj fermentacji automatycznie poza około 48 godzin tylko dlatego, że napój nadal wydaje się słodki.
-
Jeżeli używasz pH-metru, potraktuj wynik jako dodatkową kontrolę. Do napoju truskawkowego lepszy jest skalibrowany elektroniczny pH-metr niż papierki wskaźnikowe, których odczyt może zaburzać kolor płynu. Wartość pH 4,6 lub niższa jest ważnym punktem odniesienia w kontroli kwaśnej żywności, ale sama nie jest gwarancją mikrobiologicznego bezpieczeństwa domowego napoju. Jeżeli pH pozostaje powyżej 4,6 albo cały przebieg fermentacji budzi wątpliwości, nie próbuj naprawiać partii kolejnymi dniami fermentacji.
-
Wyrzuć całą partię przy wyraźnych oznakach zepsucia. Nie próbuj napoju, jeżeli pojawiła się puszysta pleśń, zielony, niebieski, czarny, różowy lub inny nietypowo zabarwiony nalot, wyraźnie gnilny zapach, nietypowa śluzowatość albo widoczne oznaki rozkładu owoców. Pleśni nie należy zbierać z powierzchni i wypijać pozostałej części napoju. Jeśli nalot jest nietypowy i nie potrafisz go jednoznacznie ocenić, bezpieczniejszym rozwiązaniem jest przygotowanie nowej partii.
-
Przecedź suricę. Po zakończeniu krótkiej fermentacji przecedź napój przez gęste sito. Jeżeli zależy Ci na większej klarowności, pozwól płynowi swobodnie spłynąć bez mocnego wyciskania truskawek. Delikatne dociśnięcie owoców zwiększy wydajność, ale napój będzie bardziej mętny i może zawierać więcej osadu.
-
Zmierz rzeczywistą wydajność. Dopiero po przecedzeniu sprawdź, ile płynu udało się uzyskać. Na tej podstawie można uczciwie określić liczbę porcji. Przy tej recepturze zwykle będzie to kilka szklanek napoju, ale nie należy zakładać z góry, że początkowe 1,5 l wody da dokładnie 1,5 l gotowej suricy.
-
Natychmiast schłodź. Przelej napój do czystego naczynia i wstaw do lodówki, najlepiej w temperaturze poniżej 4°C. Schłodzenie mocno spowalnia fermentację, ale nie należy zakładać, że w chwili wstawienia napoju do lodówki aktywność mikroorganizmów natychmiast całkowicie ustaje.
Propozycje podania
-
Suricę podawaj dobrze schłodzoną, najlepiej po około 2 godzinach w lodówce.
-
Do szklanki możesz dodać świeży plaster truskawki, listek mięty albo melisy. Świeże dodatki wkładaj dopiero podczas podawania, a nie do butelki przeznaczonej do przechowywania.
-
Jeżeli napój jest zbyt intensywny lub kwaśny, rozcieńcz pojedynczą porcję niewielką ilością zimnej wody.
-
W ciepły dzień można podać suricę z kilkoma kostkami lodu i cienkim plasterkiem cytryny.
-
Jeżeli gotowy napój jest za mało słodki, niewielką ilość miodu dodaj dopiero do szklanki. Dosładzanie całej przechowywanej partii dostarcza mikroorganizmom kolejnych fermentowalnych cukrów i może zwiększyć produkcję gazu.
Dodatkowe wskazówki
-
Nie fermentuj „na bąbelki”. Większa ilość gazu nie oznacza automatycznie lepszego napoju. Bąbelki informują o aktywności mikroorganizmów, ale nie są testem jakości ani bezpieczeństwa.
-
Nie przedłużaj fermentacji wyłącznie dlatego, że surica nadal jest słodka. Jeśli 70 g miodu daje zbyt słodki rezultat, przy następnej partii możesz zmniejszyć jego ilość do około 50–60 g. Nie zmieniaj jednocześnie miodu, temperatury, czasu i ilości owoców, bo trudno będzie ustalić, która zmiana wpłynęła na rezultat.
-
Miód nie jest zabezpieczeniem przed zepsuciem. W tej recepturze odpowiada przede wszystkim za smak i dostarcza cukrów, które mogą być wykorzystywane podczas fermentacji.
-
Jeżeli po około 48 godzinach nie widać żadnych zmian, nie trzymaj nastawu przez kolejne dni bez końca. Najpierw sprawdź temperaturę. Jeśli warunki były prawidłowe, a fermentacja nie wykazuje aktywności, lepiej przygotować nową partię niż czekać, aż owoce zaczną się psuć.
-
Przy gwałtownym pienieniu sprawdź temperaturę. Jeżeli zawartość szybko podchodzi pod zamknięcie albo produkcja gazu jest bardzo intensywna, nie próbuj uzyskać w ten sposób „mocniejszej” suricy. Zakończ proces wcześniej i schłodź napój.
-
Jeżeli owoce wypływają, nie rozwiązuj problemu ciągłym mieszaniem. Lepszym rozwiązaniem jest ciężarek fermentacyjny utrzymujący części stałe możliwie dobrze pod powierzchnią płynu.
-
Woda ma znaczenie. Jeżeli w wodzie z kranu wyraźnie czuć chlor, możesz zastosować wodę filtrowaną albo wcześniej przegotowaną i całkowicie ostudzoną.
-
Nie próbuj poprawiać słabego aromatu dłuższą fermentacją. Jeśli gotowa surica ma za mało truskawkowego charakteru, w następnej partii użyj bardziej aromatycznych owoców albo zwiększ ich ilość. Dłuższa fermentacja zmienia cały profil napoju, a nie tylko intensywność aromatu owocowego.
-
Surica może zawierać alkohol. W nastawie znajdują się fermentowalne cukry, a spontaniczna fermentacja może obejmować działanie drożdży produkujących etanol. Zawartości alkoholu nie da się wiarygodnie określić po smaku, liczbie bąbelków ani samym czasie fermentacji. Bez odpowiedniego pomiaru nie należy przedstawiać domowej suricy jako napoju gwarantowanie bezalkoholowego.
-
Jeżeli z powodów zdrowotnych, dietetycznych, religijnych lub innych konieczne jest całkowite unikanie alkoholu, bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie przygotowanie napoju z truskawek, wody, miodu, cytryny i ziół bez etapu fermentacji.
-
Brak pleśni i przykrego zapachu nie jest laboratoryjnym potwierdzeniem bezpieczeństwa. Są to podstawowe kryteria pozwalające odrzucić ewidentnie zepsutą partię, ale domowa spontaniczna fermentacja nie daje takiej kontroli jak standaryzowany proces produkcyjny.
Przechowywanie w lodówce i mrożenie
Po przecedzeniu suricę od razu przechowuj w lodówce, najlepiej w temperaturze poniżej 4°C. Przy domowej, niestandaryzowanej fermentacji rozsądniej przygotowywać niewielkie partie i wypijać napój w ciągu około 1–2 dni.
Butelkę albo inne zamknięte naczynie otwieraj po schłodzeniu i powoli. Jeżeli podczas przechowywania wciąż wyraźnie narasta ciśnienie, oznacza to, że aktywność fermentacyjna nadal trwa. Nie pozostawiaj takiego napoju w temperaturze pokojowej i nie przechowuj aktywnie gazującej suricy w przypadkowej cienkiej szklanej butelce.
Mrożenie nie jest zalecane. Po rozmrożeniu surica traci część świeżego aromatu, zmienia się jej klarowność, a naturalne nagazowanie zanika. Jeżeli mimo to chcesz ją zamrozić, użyj pojemnika przeznaczonego do mrożenia i pozostaw wolną przestrzeń na rozszerzający się płyn. Nie zamrażaj suricy w szczelnie zamkniętej szklanej butelce. Rozmrażaj powoli w lodówce i wypij tego samego dnia.
