Surica – tradycyjny przepis na słowiański napój fermentowany – opiera się na prostym połączeniu wody, miodu i aromatycznych ziół. Gotowy napój jest lekko słodki, ziołowy i delikatnie kwaskowy, a po krótkiej fermentacji może być subtelnie musujący. Jego smak zależy przede wszystkim od ilości miodu, rodzaju użytych ziół oraz długości fermentacji.
Surica napój dobrze sprawdza się jako chłodny napój do lekkiego posiłku, podczas spotkania przy stole lub jako domowa alternatywa dla słodzonych napojów. Największy wpływ na udany rezultat mają czystość naczynia, umiarkowana temperatura fermentacji i regularna kontrola zapachu oraz powierzchni płynu.
Najważniejsze informacje
Czas, porcje i koszt
- Liczba porcji8 porcji po około 250 ml
- Aktywny czas przygotowaniaokoło 15 minut
- Czas studzenia naparuokoło 30–45 minut
- Czas fermentacjiokoło 48–72 godziny
- Czas schładzania po fermentacjiminimum 6 godzin
- Łączny czas przygotowaniaokoło 2,5–3,5 dnia
- Orientacyjny koszt całego napoju10–18 zł
- Orientacyjny koszt jednej porcji1,25–2,25 zł
Wartości odżywcze
| Składnik odżywczy | Na porcję | Na 100 ml |
|---|---|---|
| Kaloryczność | około 55 kcal | 22 kcal |
| Białko | około 0 g | 0 g |
| Tłuszcz | około 0 g | 0 g |
| Węglowodany | około 14 g | 5,5 g |
| Błonnik | około 0 g | 0 g |
Podane wartości odżywcze są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od użytych produktów oraz wielkości porcji.
Surica pasuje do diety tradycyjnej i roślinnej uwzględniającej miód.
Składniki na 8 porcji
- 2000 ml wody
- 160 g płynnego miodu
- 5 g suszonej mięty
- 3 g suszonego tymianku
- 2 g suszonej szałwii
Przepis i sposób przygotowania na: Surica – tradycyjny przepis na słowiański napój fermentowany
Kroki postępowania
- Przygotuj naczynia. Dokładnie umyj szklany słój o pojemności co najmniej 2,5–3 l, łyżkę oraz sitko, a następnie wyparz je wrzątkiem i pozostaw do wyschnięcia. Przy fermentacji szczególnie ważna jest czystość sprzętu, ponieważ ogranicza ryzyko rozwoju niepożądanych drobnoustrojów.
- Zaparz zioła. Odmierz 500 ml z całej porcji wody i zagotuj. Zdejmij naczynie z palnika, wsyp 5 g mięty, 3 g tymianku i 2 g szałwii. Przykryj i pozostaw na 10–15 minut. Napar powinien być wyraźnie aromatyczny, ale nie bardzo gorzki.
- Przecedź i ostudź. Przelej napar przez drobne sitko do przygotowanego słoja. Dodaj pozostałe 1500 ml wody i pozostaw do osiągnięcia temperatury pokojowej. Przed dodaniem miodu płyn nie powinien być cieplejszy niż około 30°C.
- Dodaj miód. Do chłodnego płynu dodaj 160 g miodu i mieszaj przez około minutę, aż całkowicie się rozpuści. Taka proporcja odpowiada około 80 g miodu na 1 l wody. Jeśli zastanawiasz się, surica ile miodu powinna zawierać, zakres 70–100 g na litr daje napój wyraźnie miodowy, ale nie przesadnie słodki.
- Rozpocznij fermentację. Przykryj słój czystą gazą zabezpieczoną gumką albo użyj pokrywki fermentacyjnej, która umożliwia ujście gazu. Nie zamykaj szczelnie zwykłego słoja podczas aktywnej fermentacji. Ustaw naczynie w zacienionym miejscu o temperaturze około 20–24°C.
- Fermentuj i obserwuj napój. Pozostaw suricę na 48–72 godziny. Raz dziennie delikatnie zamieszaj czystą łyżką. Prawidłowo przebiegająca fermentacja może dawać drobne pęcherzyki, lekko kwaskowy, miodowo-ziołowy zapach i coraz mniej słodki smak. Fermentacja spontaniczna nie zawsze rozpoczyna się równie intensywnie, dlatego brak silnego musowania nie musi oznaczać niepowodzenia.
- Sprawdź gotowość. Po około 48 godzinach spróbuj niewielkiej ilości. Gotowa surica powinna być nadal lekko miodowa, ale nie ulepkowata, z delikatną kwasowością i wyczuwalnym aromatem ziół. Jeśli chcesz bardziej wytrawny smak, pozostaw ją maksymalnie na kolejne 24 godziny. Jeżeli pojawi się pleśń, nietypowy kolor powierzchni, zapach gnilny lub wyraźnie odpychający aromat, napoju nie należy spożywać.
- Schłodź suricę. Gotowy napój przecedź ponownie do czystych butelek lub słoików i wstaw do lodówki na minimum 6 godzin. Chłód znacznie spowolni fermentację. Nie napełniaj pojemników pod sam korek i unikaj długiego przechowywania w szczelnie zamkniętej butelce w temperaturze pokojowej, ponieważ wytwarzający się dwutlenek węgla może zwiększać ciśnienie.
- Podawaj. Surica jak pić? Najlepiej serwować ją schłodzoną, w porcjach po około 150–250 ml. Przed nalaniem można bardzo delikatnie poruszyć naczyniem, ale nie należy energicznie nim wstrząsać, zwłaszcza gdy napój jest lekko gazowany.
Jakie zioła można dodać do suricy?
Pytanie surica jakie zioła często pojawia się przy domowym przygotowaniu tego napoju. Mięta zapewnia świeżość, tymianek daje bardziej wytrawny, korzenny charakter, a szałwia wprowadza lekko żywiczną nutę. W przepisie na suricę można również zastąpić część tych ziół melisą, lipą, pokrzywą lub niewielką ilością rumianku.
Najlepiej ograniczyć mieszankę do dwóch lub trzech ziół jednocześnie. Zbyt duża liczba mocnych aromatów może sprawić, że gotowy napój stanie się gorzki i trudniej będzie wyczuć smak miodu.
Czy surica zawiera alkohol?
Podczas fermentacji drożdże naturalnie obecne w środowisku mogą przekształcać część cukrów z miodu w dwutlenek węgla i alkohol. Oznacza to, że nawet krótko fermentowana surica może zawierać niewielką ilość alkoholu, przy czym jego rzeczywistego stężenia nie da się wiarygodnie określić bez pomiaru.
Ilość powstającego alkoholu zależy między innymi od temperatury, czasu fermentacji oraz aktywności mikroorganizmów. Osoby, które muszą całkowicie unikać alkoholu, w tym kierowcy, kobiety w ciąży i dzieci, powinny traktować domowy słowiański napój fermentowany jako produkt mogący zawierać alkohol.
Propozycje podania
- Podawaj dobrze schłodzoną suricę w małej szklance jako napój do lekkiego obiadu lub kolacji.
- Przy mocniejszym ziołowym smaku rozcieńcz porcję niewielką ilością zimnej wody.
- Latem podaj suricę z kilkoma kostkami lodu i świeżym listkiem mięty.
Dodatkowe wskazówki
- Do przygotowania najlepiej używać miodu o łagodnym lub średnio intensywnym smaku, aby nie zagłuszył aromatu ziół.
- Dłuższa fermentacja zwykle oznacza mniejszą słodycz, większą kwasowość i potencjalnie większą zawartość alkoholu.
- Surica przepis oparty na fermentacji spontanicznej może dawać nieco inne rezultaty za każdym razem, dlatego należy kierować się także zapachem, smakiem i wyglądem napoju.
- Zbyt wysoka temperatura fermentacji może powodować gwałtowny przebieg procesu i mniej przyjemny aromat; najlepiej utrzymywać około 20–24°C.
- Gotowej suricy nie należy pozostawiać przez wiele dni w cieple, ponieważ fermentacja będzie postępować mimo zakończenia podstawowego etapu przygotowania.
Przechowywanie w lodówce i mrożenie
Suricę przechowuj w czystym, zamkniętym pojemniku w lodówce przez około 3–5 dni, pamiętając, że nawet w niskiej temperaturze fermentacja może powoli postępować. Najlepiej podawać ją bez podgrzewania, po prostu dobrze schłodzoną; jeżeli wytworzyło się dużo gazu, pojemnik otwieraj ostrożnie. Mrożenie nie jest zalecane, ponieważ po rozmrożeniu napój może stracić część świeżego aromatu i naturalnego nagazowania. Jeśli mimo to chcesz go zamrozić, użyj pojemnika przeznaczonego do zamrażania z wolnym miejscem na rozszerzający się płyn, a następnie rozmrażaj powoli w lodówce.
