Surica z kwiatów czarnego bzu to lekko musujący, naturalnie fermentowany napój o kwiatowym aromacie, delikatnej miodowej słodyczy i łagodnie kwaskowym finiszu. Krótka fermentacja sprawia, że surica z bzu staje się lekko mętna i orzeźwiająca, a jej smak z każdym dniem robi się mniej słodki. Najważniejsze są świeże, prawidłowo przygotowane kwiaty oraz czyste naczynia.
Napój najlepiej podawać dobrze schłodzony w ciepłe dni, do lekkiego obiadu, podwieczorku lub podczas spotkania w ogrodzie. Surica z czarnego bzu udaje się najlepiej w temperaturze około 20–24°C. Duże znaczenie mają również ilość miodu, pozostawienie wolnego miejsca w słoju i regularna kontrola przebiegu fermentacji.
Najważniejsze informacje
Czas, porcje i koszt
- Liczba porcji4 porcje po około 180–200 ml
- Aktywny czas przygotowaniaokoło 15 minut
- Fermentacja2–4 dni
- Chłodzenie przed podaniemminimum 6 godzin
- Łączny czas przygotowaniaokoło 2 dni i 6 godzin do 4 dni i 6 godzin
- Orientacyjny koszt całej porcjiokoło 8–14 zł
- Orientacyjny koszt jednej porcjiokoło 2–3,50 zł
Wartości odżywcze
| Składnik odżywczy | Na porcję | Na 100 ml |
|---|---|---|
| Kaloryczność | około 40 kcal | 20 kcal |
| Białko | około 0 g | 0 g |
| Tłuszcz | około 0 g | 0 g |
| Węglowodany | około 10 g | 5 g |
| Błonnik | około 0,1 g | 0,1 g |
Podane wartości odżywcze są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od użytych produktów oraz wielkości porcji.
Napój pasuje do diety roślinnej uwzględniającej miód.
Składniki na 4 porcje (słój 1 l)
- 750 ml wody przegotowanej i ostudzonej lub dobrej jakości wody filtrowanej
- 60 g płynnego miodu
- 10 g świeżych kwiatów czarnego bzu, około 4–5 średnich baldachów
- 30 g cytryny, około 2 cienkich plasterków
Większa porcja – słój 3 l
- 2250 ml wody przegotowanej i ostudzonej lub filtrowanej
- 180 g płynnego miodu
- 30 g świeżych kwiatów czarnego bzu, około 12–15 średnich baldachów
- 90 g cytryny, około 6 cienkich plasterków
W większym słoju zachowaj tę samą metodę przygotowania i czas fermentacji. Nie napełniaj naczynia pod samą pokrywkę – potrzebne jest kilka centymetrów wolnego miejsca.
Przepis i sposób przygotowania na: Surica z kwiatów czarnego bzu – przepis
Kroki postępowania
- Przygotuj naczynie. Dokładnie umyj słój o pojemności 1 l, pokrywkę oraz łyżkę, a następnie wyparz je wrzątkiem i pozostaw do wyschnięcia. Czystość sprzętu ogranicza ryzyko rozwoju pleśni oraz niepożądanych mikroorganizmów.
- Oczyść kwiaty. Wybieraj świeżo rozwinięte, kremowobiałe baldachy czarnego bzu zebrane w suchy dzień, z dala od ruchliwych dróg. Rozłóż je na kilka minut na jasnej powierzchni i delikatnie potrząśnij, aby usunąć owady. Odetnij możliwie dużo grubych, zielonych łodyżek, pozostawiając głównie drobne kwiaty. Kwiatów najlepiej nie płukać, ponieważ na ich powierzchni znajdują się naturalne mikroorganizmy uczestniczące w fermentacji. Jeśli są wyraźnie zabrudzone, opłucz je krótko zimną wodą i dokładnie otrząśnij.
- Przygotuj wodę z miodem. Odlej około 150 ml z przygotowanych 750 ml wody i lekko ją ogrzej. Powinna być najwyżej letnia, nie gorętsza niż około 35–40°C. Rozpuść w niej 60 g miodu, a następnie połącz z pozostałą chłodną wodą.
- Napełnij słój. Włóż do słoja 10 g przygotowanych kwiatów oraz 30 g cienko pokrojonej, dokładnie umytej cytryny. Wlej wodę z miodem. Nad powierzchnią płynu pozostaw około 3–4 cm wolnej przestrzeni. Kwiaty powinny być dobrze zwilżone.
- Rozpocznij fermentację. Słoja nie zamykaj szczelnie. Przykryj go czystą pokrywką położoną luźno albo zastosuj pokrywkę z rurką fermentacyjną. Pozostaw napój w temperaturze 20–24°C, poza bezpośrednim słońcem. Raz lub dwa razy dziennie zamieszaj zawartość czystą łyżką, tak aby kwiaty nie pozostawały długo suche nad powierzchnią płynu.
- Kontroluj fermentację. Pierwsze oznaki aktywności zwykle pojawiają się po 24–48 godzinach. Prawidłowo fermentująca surica z bzu lekko się pieni lub tworzy drobne pęcherzyki, staje się nieco mętna i pachnie świeżo, kwiatowo, miodowo oraz delikatnie kwaskowo. Po zamieszaniu może być słyszalne lekkie syczenie. Niepokojącymi objawami są puszysty nalot pleśni, zielone, niebieskie, czarne lub różowe plamy, zapach gnilny albo wyraźnie śluzowata konsystencja – w takim przypadku całą porcję należy wyrzucić.
- Zakończ fermentację. Po 2–4 dniach spróbuj niewielkiej ilości napoju czystą łyżką. Powinien być lekko kwaskowy, wciąż delikatnie miodowy i subtelnie musujący. Im dłużej stoi, tym mniej słodki staje się jego smak. Gdy osiągnie odpowiedni balans, przecedź suricę przez drobne sitko lub czystą gazę i usuń kwiaty oraz cytrynę.
- Schłodź napój. Przelej przecedzoną suricę do czystej butelki lub słoika, pozostawiając trochę wolnej przestrzeni. Wstaw od razu do lodówki na minimum 6 godzin. Niska temperatura znacznie spowalnia fermentację, ale nie zatrzymuje jej całkowicie, dlatego podczas otwierania zachowaj ostrożność.
Propozycje podania
- Podawaj mocno schłodzoną, w małych szklankach, bez dodatkowego dosładzania.
- Dodaj do szklanki kilka kostek lodu i cienki plaster świeżej cytryny.
- Połącz porcję suricy z niewielką ilością mocno schłodzonej wody gazowanej, jeśli smak po fermentacji jest zbyt intensywny.
Dodatkowe wskazówki
- Do przygotowania napoju wykorzystuj wyłącznie prawidłowo rozpoznane kwiaty czarnego bzu, bez liści, niedojrzałych owoców i dużych fragmentów zielonych łodyg.
- 60 g miodu na słój 1 l daje umiarkowanie słodką bazę. Zwiększenie ilości miodu znacząco zmienia tempo fermentacji i końcową zawartość cukru, dlatego przy pierwszej partii najlepiej zachować podane proporcje.
- Przy temperaturze poniżej 19°C fermentacja może rozpocząć się wolniej. Powyżej 25–26°C napój szybciej kwaśnieje i łatwiej traci delikatny kwiatowy aromat.
- Surica z czarnego bzu może zawierać niewielką i trudną do dokładnego przewidzenia ilość alkoholu, ponieważ powstaje on naturalnie podczas fermentacji.
- Naturalny osad, lekkie zmętnienie i drobne bąbelki są prawidłowe. Pleśń, odpychający zapach lub nietypowe zabarwienie powierzchni nie są normalnym elementem fermentacji.
Przechowywanie w lodówce i mrożenie
Gotową suricę przechowuj w lodówce, najlepiej w temperaturze 2–6°C, przez około 3–5 dni; podawaj ją bez podgrzewania, po delikatnym schłodzeniu i ostrożnym otwarciu naczynia. Fermentacja może nadal powoli postępować, dlatego nie pozostawiaj szczelnie zamkniętego napoju na długo w temperaturze pokojowej i kontroluj ciśnienie w butelce. Surica z czarnego bzu nie nadaje się najlepiej do mrożenia, ponieważ po rozmrożeniu traci musowanie i część świeżego aromatu. Jeśli mimo to chcesz ją zamrozić, najpierw odgazuj napój, przelej do pojemnika odpornego na niską temperaturę z wolnym miejscem na rozszerzanie i rozmrażaj powoli w lodówce.
